Mercy

Chłopie, to naprawdę dziwne. Niewiele filmów wywołuje tak ciekawą paletę emocji i myśli, jak to, co Mercy przeżyłem przez około 100-minutowy czas trwania. To dziwaczny projekt, ponieważ zadaje pytania o coraz bardziej dominującą obecność sztucznej inteligencji w społeczeństwie, a następnie przedstawia te argumenty w formacie filmowym, który niemal przypomina pełnometrażowego TikToka. Jest tu wiele rzeczy, które mnie drażnią, a jednak jakoś Mercy jest całkiem rozrywkowym filmem.

Fabuła przenosi nas do półfuturystycznego świata opanowanego przez przestępczość i niepokoje — dokładnego przedstawienia Los Angeles, gdzie organy ścigania i system sprawiedliwości postanowiły podjąć działania, eliminując potrzebę pełnej ławy przysięgłych i po prostu dając oskarżonemu 90 minut na przekonanie AI do uzasadnionej wątpliwości wobec skazania, działając jako połączony detektyw i oskarżony. Jeśli przed końcem 90 minut procent winy spadnie poniżej 92,5%, dostaną drugą szansę na życie, ale jeśli im się nie uda, zostaną straceni na tym samym krześle, które obecnie ich przetrzymuje jako zakładników.

Jeśli chodzi o narrację, jest tu treść i potencjał, które przytrzymają twoją uwagę. Fabuła jest sprowadzona w czasie rzeczywistym w stylu 24, gdzie 90 minut upływa równie szybko dla oskarżonego detektywa Chrisa Pratta, Chrisa Ravena, jak i dla widza, co bardzo wpływa na napięte tempo. Ale taki scenariusz otwiera też drzwi do wszelkiego rodzaju moralnej niejednoznaczności, gdzie zaczynasz się rozpraszać przez założenie, by zapytać, dlaczego ktokolwiek przy zdrowych zmysłach uważał, że to dobry pomysł, i dlaczego sędzia AI (Maddox) grana przez Rebeccę Ferguson ma pełną władzę i autokrację, by włamać się do czegokolwiek chce i uzyskać dostęp do dowolnych danych pod wpływem oskarżonego w poszukiwaniu prawdy. Czy powinniśmy łamać jakiekolwiek prawo i przekraczać jakąkolwiek granicę w poszukiwaniu sprawiedliwości? To właśnie ten film ostatecznie mnie zaczął kwestionować, mimo że to nie jest tak naprawdę sednem historii.

Mimo kilku nierównych pomysłów i potknięć po drodze, fabuła jest całkiem angażująca i świeża, zbudowana w przekonujący sposób. To nie jest nagrodzenie Oscara ani arcydzieło pisane, ale ma więcej treści i stylu niż może się pochwalić wiele współczesnych epickich filmów akcji. Głównym problemem, z jakim mierzy się Mercy, jest raczej sposób, w jaki film jest zasadniczo złożony – jest nakręcony niemal w stylu TikToka, przeskakując między klipami, nagraniami z kamery i wideorozmowami, podczas gdy Pratt kopie i krzyczy, gdy coś nie idzie po jego myśli, a Ferguson nie okazuje żadnych emocji dzięki wcieleniu się w martwą sztuczną inteligencję. Najlepiej opisuję, jak wygląda Mercy, jest jak pełnometrażowy Braindance z Cyberpunka 2077, gdzie możemy badać i rozplątywać miejsca zbrodni, ponownie oceniać dane i informacje, czytać e-maile i zaszyfrowane wiadomości, wszystko w poszukiwaniu prawdy. To dziwaczny układ, który sprawia, że Mercy wydaje się stworzony przez AI z zamiłowaniem do filmowania.

Chociaż uważam, że najsilniejszą częścią Mercy jest fabularna fabuła, film podejmuje też dość rozczarowujący krok, przechodząc od razu do zadawania kilku najważniejszych pytań, które wyżej postawiłem, a potem po prostu puszcza napisy końcowe, zostawiając cię z niezaspokojonym posmakiem w ustach, zwłaszcza biorąc pod uwagę dość uderzające zwroty akcji w ostatnim akcie. Wszystko to sprawia wrażenie filmu zmontowanego niesamowicie szybko, co jest trochę rozczarowujące, bo jest potencjał do eksploracji, zwłaszcza pod względem budowania świata i moralności.

To właśnie przez to wszystko zostaję trochę zdezorientowany Mercy. To nie jest katastrofa w stylu innego, TikTokowego filmu Wojna światów, ale też nie jest wybitny. Są momenty wysokiej jakości, historia z dużym potencjałem, napięte tempo, które trzyma w napięciu, ale jest też wiele naMercy polu montażu, aktorstwa, a nawet kreatywnej wizji, które robią na tobie satysfakcjonujące wrażenie. To kolejny film, który można przegapić, nawet jeśli ci, którzy go oglądają, prawdopodobnie nie będą go znienawidzić, jakoś...