Jaka jest sekretna receptura Nintendo?

Nie jest oczywiście niespodzianką, że Nintendo sprzedaje swój sprzęt bardzo dobrze. Są to historie, które słyszymy od czasu premiery Switcha, przypominające erę, kiedy dominowały Nintendo DS i Wii. Oprócz... W tamtych czasach smartfony nie istniały w taki sam sposób, jak teraz, a branża gier w dużej mierze skupiała się na konsolach, podczas gdy komputery PC rosły. Inny świat, prosty i prosty.

W tym tygodniu pojawiły się dane pokazujące, że Switch jest teraz o krok od wyprzedzenia Nintendo DS (najprawdopodobniej już to zrobił, ponieważ dane sięgają tylko do końca września) i jest sześć milionów za PlayStation 2, w którym to momencie może przejść do historii jako najlepiej sprzedająca się konsola wszech czasów. Do tego dochodzą dane, z których wynika, że Switch 2 jest zdecydowanie najszybciej sprzedającą się konsolą w historii, z mniej więcej dwukrotnie większą liczbą konsol niż PlayStation 5 w tym samym okresie.

Krótko mówiąc, wydaje się, że pociąg sukcesu trwa. Ale dlaczego tak jest? Nintendo nie może pochwalić się tym, że jest najtańsze, ma najlepsze rabaty, najmocniejszy sprzęt, najwięcej gier, najlepiej wykonaną usługę online lub naprawdę żadną z rzeczy, których zwykle szukamy w konsoli.

Podczas gdy Microsoft i Sony zwalniają ludzi na linii montażowej, prawie nie wypuszczając żadnych gier, ale zarabiając więcej pieniędzy niż kiedykolwiek wcześniej i wprowadzając swoje gry do wszystkiego dla formatów - Nintendo nie robi nic z tego. Zamiast tego idą w przeciwnym kierunku. Chwalą się, że nie zwalniają żadnych pracowników, regularnie wydają gry nawet na wiernego Switcha i wydają się wycofywać z pomysłu wspierania innych formatów (smartfony były wcześniej bardziej kochane). Krótko mówiąc, wydaje się, że wszystkie oczywiste prawdy, które istnieją, działają dokładnie odwrotnie w przypadku giganta z Kioto, Nintendo.

Gdybym mógł łatwo odpowiedzieć, dlaczego tak jest, mógłbym zarabiać na życie jako dobrze opłacany analityk i strateg dla konkurencji, ale prawda jest oczywiście tak smutno wieloaspektowa i niezbyt prosta. Tak jak rzadko kiedy jest w rzeczywistości. Nie ma jednego powodu, dla którego Nintendo radzi sobie dobrze, ale kilka. Biorąc to pod uwagę, spróbujmy znaleźć kilka rzeczy, które sprawiają, że są tak skuteczne.

"Nintendo robi to po swojemu"

Wiesz, jak to jest, czy powinieneś odważyć się na przeprowadzkę do nowego miasta, zmienić pracę, odejść od partnera, mieć dzieci, dokonać tego nieuzasadnionego dużego zakupu? Wiele osób często wybiera bezpieczną opcję (bez krytyki, wszyscy mamy te problemy, z którymi musimy sobie poradzić), mimo że w głębi duszy wiedzą, że zmiana, o której marzą, nie wydarzy się sama. Z tego powodu PlayStation i Xbox wyglądają prawie identycznie od czasu Xbox 360. Jeśli miałeś PlayStation 3 lub Xbox 360, otrzymałeś w zasadzie tę samą grę z niewielkimi różnicami w wydajności. To samo z PlayStation 4 czy Xbox One i zdecydowanie tak samo z PlayStation 5 i Xbox Series X. Są to całkowicie wymienne konsole, które różnią się tylko nieznacznie ograniczeniami programowymi ustalonymi przez producentów sprzętu.

Zamiast tego Nintendo zdecydowało się pójść w zupełnie innym kierunku. Za każdym razem, gdy mają pokazać nową konsolę, marzenia o czymś niezwykle potężnym zawsze wydają się spełniać. Nintendo miało to tak naprawdę tylko raz i było to z Nintendo 64 - które sprzedało się w 33 milionach egzemplarzy. Mniej więcej tyle samo, co Xbox Series S/X, i nie jest to coś, co robi na nas wrażenie. Zamiast tego odnosi to sukces, gdy robią rzeczy po swojemu.

Gdybyśmy wy lub ja wymarzyli sobie, jak będzie wyglądał następca Game Boy Advance 20 lat temu, prawdopodobnie stworzylibyśmy PSP. Duży ekran, gry na dyskietce, drążek analogowy i potężna wydajność. Zabawne, ale Nintendo stworzyło zamiast tego Nintendo DS. Dwa ekrany, z których jeden można wydrukować. Brak wydajności. Konsola nie miała sobie równych w sprzedaży, sprzedaż była szokująco dobra i do pewnego dnia była najlepiej sprzedającym się formatem Nintendo w historii.

Strategia ma wady. Ale jasne jest, że Nintendo ośmiela się robić rzeczy, na które inni się nie odważają i jest za to generalnie nagradzane.

"Nostalgia za Nintendo przynosi gotówkę"

Gdy Nintendo wypuści produkt, nigdy o nim nie zapominają. Nie ma znaczenia, że Super Mario Sunshine nie odniosło sukcesu. Gra pojawia się w różnych kontekstach, od Smash Bros po Mario Kart. I wstydź się każdemu, kto się poddał. Dziś Sunshine wydaje się klasyczne i trochę przytulne, z czasem wszystko staje się nostalgią. A cała ich usługa abonamentowa opiera się na retro, w którym możemy wrócić do dzieciństwa za niską cenę.

Dla ich konkurentów stare gry, które nie do końca się sprawdzają, są martwe i pogrzebane na zawsze. W najlepszym razie są one wyprzedawane i wolelibyśmy więcej o nich nie rozmawiać, ponieważ zamiast tego skupiamy się na nowym nadchodzącym produkcie, który mają w przygotowaniu.

"Nintendo i niechęć do tkwienia w przeszłości"

Sequele są naturalną częścią strategii Microsoftu i Sony. Tak, nawiasem mówiąc, nie tylko sequele. Wszystko musi mieścić się w ramach istniejących franczyz. Jeśli ma powstać nowa gra samochodowa, musi się ona nazywać jakoś z Forzą, a jeśli ma się pojawić MMO, powinien to być Horizon. Poszerzaj i rozwijaj, ale zawsze jedną nogą w istniejącym.

Tutaj Nintendo jest całkowicie pozbawione sentymentów. Cieszą się, że mogą tworzyć gry ze swojej starej i wiernej serii, ale nie ma potrzeby, aby siedzieć razem i mieć jakiś wspólny wątek. Mario's Adventures i Zelda mogą zatem przełączać się między liczbą wymiarów, głównymi postaciami, stylami graficznymi i wieloma innymi. Zawsze dążą do tego, aby ze swoich marek zrobić coś zupełnie nowego i często udaje im się to bardzo dobrze. Pomimo tego, że na papierze niewiele osób doi ją tak jak Nintendo, zwykle to Microsoft i Sony są krytykowane.

Ich marki są silniejsze niż kiedykolwiek i chronicznie poszukiwane, a użytkownicy wiedzą, że są to kompletne doświadczenia, które pasują każdemu, okazując ogromne zaufanie.

"Radość z grania jako modelu biznesowego"

Oczywiście Microsoft i Sony również twierdzą, że tak mają. Ale faktem jest, że obaj mają smykałkę do wydawania gier, które są niepotrzebnie duże, niepotrzebnie skomplikowane i niepotrzebnie niedokończone. Nintendo nadal umieszcza swoje gry na kartridżach, które faktycznie zawierają całe gry - które są przyjemne nawet bez łatek. Dzieje się tak, podczas gdy tytuły konkurencji naprawdę wymagają poprawek do działania, a często gry nie znajdują się nawet na fizycznych dyskach.

Każdy, kto kupuje grę Nintendo, wie, że jest to produkt intuicyjny i kompletny i nie ma sensu czekać dwa miesiące, a następnie kupować go za grosze, ponieważ ceny gier prawie nigdy nie są obniżane. Radość z grania jest rzeczywiście ustalonym modelem biznesowym Nintendo i być może najważniejszym, jaki mają. Mówi się nawet, że opóźnili premierę Switcha 2, tylko po to, aby upewnić się, że gry osiągnęły pełny potencjał.

"Dla całej rodziny"

Podczas gdy Microsoft i Sony ciężko pracują, aby włączyć internet do wszystkiego i wydaje się, że prawie zapomniały, że istnieje tryb dla jednego gracza, Nintendo wydaje się robić coś wręcz przeciwnego. Idą na całość w trybie dla jednego gracza, co wydaje się być tym, czego ludzie chcą. Chętnie tworzą gry z lokalnym trybem wieloosobowym, dzięki czemu dzieci mogą bawić się razem, Ty i Twój partner, grupy przyjaciół i tak dalej.

To jest coś, co prawie całkowicie zniknęło dla innych. Gracze jasno dają do zrozumienia, że nie chcą usługi na żywo, która jest prawie jedyną rzeczą, jaką dostają. Nintendo nie oferuje praktycznie żadnej usługi na żywo, ale dostarcza to, o co jest proszone - i jest za to nagradzane. Jest ogromny rynek, który inni wydawcy po prostu odpuścili. Weźmy na przykład coś takiego jak Animal Crossing: New Horizon, które sprzedawało się niesamowicie dobrze. Nie ma jednak żadnych mikrotransakcji do kupienia ani wymagań dotyczących przepustki bojowej. Ludzie często wiedzą lepiej, niż myślą wydawcy. Kompletne gry się opłacają.

"Wszystko gotowe na rok 2035"

Jaki jest najgorętszy trend w świecie gier? Wydawcy oczywiście doskonale zdają sobie z tego sprawę i rzucają się na wszystko na maksimum, aby szybko wypompować to, co w danej chwili jest na topie. Tworzy to nierówny sposób pracy, w którym gotowe gry mogą być nieaktualne, zanim będą gotowe, a plany zmieniają się w pośpiechu. Wiele osób musi zostać zatrudnionych i wiele osób musi odejść. Szybkość jest kluczowa.

Nintendo działa po japońsku w najlepszy możliwy sposób. Jest spokojny i metodyczny. Żadne plany nie są pospiesznie zmieniane tylko dlatego, że lody pistacjowe są ulubionym smakiem społeczności w tym tygodniu. W związku z tym żadne przedsięwzięcie VR (które kosztowało innych fortunę) nigdy się nie zmaterializowało, gry w chmurze będą musiały poczekać, usługa na żywo ledwo wie, co to jest, a NFT zostały całkowicie porzucone. Nintendo wydaje się naprawdę niezainteresowane zapasami w błocie i skupia się na zrównoważonym rozwoju. Gry, które mogą sprzedać się na całe pokolenie, podczas gdy inne biorą się do sprzedaży już po kilku miesiącach.

Dzięki wyjątkowo dobrej ekonomii mają tendencję do spokojnego działania zgodnie z planem, nawet gdy zdarzy się katastrofa. Wielu (bardzo wielu) myślało, że Wii U to koniec Nintendo jako producenta sprzętu po wspaniałej klapie na brzuchu, ale kontynuowali pracę, analizowali i szli. Ludzie byli sceptyczni nawet wtedy, gdy Switch został zaprezentowany, a jeśli o to chodzi, Switch 2... Ale jak to się udało?